Zoeken

Run

  • Cinevision.be/nl quoteert Run met een 3/5
  • Regisseur: Aneesh Chaganty
  • Cast: Sarah Paulson, Kiera Allen, Pat Healy
  • Genre: Thriller
  • Duur: 90 minuten
  • Releasedatum: 06-10-2021
  • Distributeur: WW Entertainment
Bekijk de cover van de film "Run"

Filmmakers met elkaar vergelijken levert niet zelden ‘kort door de bocht’-conclusies op, maar toch ligt het voor de hand om in voormalig commercialregisseur Aneesh Chaganty de nieuwe M. Night Shyamalan te zien – en niet enkel omdat ze allebei Indische roots hebben. Chaganty lijkt zich namelijk, net zoals Shyamalan, te specialiseren in high concept thrillers en steekt daarbij zijn liefde voor klassiek suspensemaestro Alfred Hitchcock niet onder stoelen of banken. Zo mag je zijn sublieme debuut ‘Searching’ uit 2018 gerust het digitale broertje van ‘Rear Window’ noemen en ook in zijn tweede worp ‘Run’ schuwt hij de knipogen naar de claustrofobische nagelbijter uit 1954 niet. Al voegt hij er deze keer nog een scheut ‘Psycho’ aan toe.

De psycho hier is Diane Sherman (Sarah Paulson), de iets te toegewijde moeder van de aan een rolstoel gekluisterde Chloe (Kiera Allen). Op het eerste zicht lijkt dochterlief een echt zorgenkindje: tijdens de begingeneriek zien we hoe ze geboren werd als prematuurtje en vervolgens dat ze kampt met een waaier aan chronische aandoeningen. Zo vervult Diane al snel niet enkel de alleenstaande moeder-rol, maar tegelijk die van devoot verpleegster, die erop toeziet dat de thuisgeschoolde Chloe dagelijks al haar medicatie inneemt. Wanneer de intussen tot een assertieve jongedame van 17 lentes uitgegroeide Chloe op een dag echter iets vreemds aan die medicatie ontdekt, ontdekt ze dat haar moeder niet is wie ze beweert te zijn.

Je hebt meteen door dat Chaganty met zijn tweede worp iets minder origineel uit de hoek komt dan met zijn bejubelde eersteling. Voor deze huis clos-thriller speelt hij naast voornoemde voorbeelden immers gretig leentjebuur bij klassiekers als ‘Misery’ en ‘What Ever Happened To Baby Jane?’. Maar zolang je niet weet hoe de vork precies in de steel zit, slaagt ‘Run’ erin de spanningsboog strak aan te spannen. Vooral de steeds inventievere pogingen van Chloe om onder het juk van haar verstikkende moeder vandaan te raken, doen zowel gniffelen (de scène in de apotheek) als nagelbijten (de klauterpartij op het dak). Het was uiteraard een slimme, maar logische zet van scenaristen Chaganty en Sev Ohanian om Chloe helemaal afgezonderd van de buitenwereld te houden. Als je zoals Diane je dochter volledig voor jezelf wil, sta je haar inderdaad geen smartphone of computer met internetconnectie toe. Hierdoor doen de keuzes van Chloe – schitterend en intens vertolkt door debutante Kiera Allen, in het echte leven bovendien zelf in een rolstoel – nooit echt ongeloofwaardig aan, al vraagt de film naar het einde toe toch wat meer suspension of disbelief.

Het einde is meteen het meest heikele punt van ‘Run’. In zijn laatste bedrijf verandert deze slimme thriller ei zo na in een campy B-horrorfilm met een flauwe epiloog als finale uitschuiver. Je zou het nog een parallel met Shyamalan kunnen noemen, want ook de ‘The Sixth Sense’-filmer wist zijn verhalen in het verleden niet altijd richting een bevredigende conclusie te loodsen. Maar ondanks een paar niet zo rake scenariokeuzes blijft ‘Run’ toch overeind, met dank aan de twee voortreffelijke hoofdactrices. Naast de geweldige Allen is het evenveel smullen van Sarah Paulson als diabolische moeder, een rol die haar na optredens in tv-series als ‘American Horror Story’ en ‘Ratched’ als gegoten zit. Paulson combineert de sardonische dreiging van Kathy Bates in ‘Misery’ en de uitzinnigheid van Piper Laurie in ‘Carrie’. In dat rijtje meesterwerken hoort ‘Run’ niet thuis, maar als geinige gimmickthriller scoort hij ruimschoots een voldoende.

Peter Janssens

© Cinevision.be/nl

   Bioscoop

   DVD/Blu-Ray